Apneu
een ziekte met een naam,
maar zonder gezicht.
van buiten niet te zien
wat het van binnen heeft aangericht.
De vermoeidheid, de mist, de pijn,
worden niet begrepen in een wereld
waar alles te zien moet zijn.
Ik lach, doe vrolijk en ben niet altijd even oprecht.
apneu sloopte me van binnen,
het is een lang en eenzaam gevecht.
Ik ben niet meer wie ik ooit was,
ik kan niet meer wat ik ooit kon.
Maar toch, ook voor mij schijnt nog steeds de warme zon.
Ik heb een lieve man en kinderen
ze kennen mijn enige wens.
Heb begrip, luister en beschouw mij niet als een ziekte.
Maar als een mens.
Sandra
Spoorzoeker
De wereld gaat aan mij voorbij
Ik sta stil
Uitgerangeerd
Tijdelijk op het verkeerde spoor
Geniet toch van dit moment
Neem waar en leer
Wacht op de wissel die komen gaat
Die mij weer “on track” zal brengen
Langzaam kom ik in beweging
Schommel door elkaar
Ga een andere richting uit
Op weg naar de volgende wissel
Maak snelheid
Niet te hard maar gestaag ga ik door
In de richting van het juiste spoor
Martijn